Laatst was ik op een bijeenkomst in Spanje, waar veel mensen spraken over ‘consumer driven pig farming’, volgens velen de varkenshouderij van de toekomst. In deze denkwijze staat de consument van de toekomst centraal. Eén van de presentatoren vroeg op een gegeven moment wie er na 1980 was geboren. Enkele mensen staken hun hand op, waarop de spreker de conclusie trok, dat de varkenssector momenteel een grijze sector is. Een generatie die nog steeds denkt dat gezondheid van de dieren de grootste bedreiging is voor de branche. Terwijl de dreiging uit een hele andere hoek komt…

Waarom de Millennial wordt gezien als een eng marsmannetje

Volgens de congresspreker was de grootste bedreiging voor de varkenssector de opkomst van de Millennial; de generatie geboren tussen 1980 en 2000. Meteen barstte er een levendige discussie los, waarin over de Millennial werd gesproken alsof deze van een andere planeet kwam. Een soort marsmannetje, die enge dingen doet. ,,De Millennial moet je goed observeren, zij staan heel anders in het leven”, zei de spreker. ,,Je moet er alles aan doen om dit type mens te behouden als tevreden klant.” Maar hoe?

Altijd en overal informatie

Deze generatie is opgegroeid met steeds ingenieuzere technologie en vindt het doodnormaal dat je overal en altijd de informatie kunt vinden die je op dat moment nodig hebt. Ze zijn op de hoogte, weten veel. En als ze het niet weten, zoeken ze het op. Zij laten zich dus niet zonder meer iets op de mouw spelden. Het is dus enorm belangrijk dat de informatie die wordt gevonden wel klopt!

Wel of geen transparantie

Waar het op neerkomt is dat varkenshouders en leveranciers in onze sector op twee manieren met de nieuwe consument kunnen omgaan. Of we geven transparantie in ons productieproces, met kans op meer kritiek. Of we geven geen transparantie. Maar de Millennial neemt daar geen genoegen mee en gaat dan zelf op zoek naar alles rondom het productieproces van het varken, met kans op onjuiste informatie. Beter is om inzicht te blijven geven in wat je doet en de juiste informatie beschikbaar te stellen, dan is de kans groot dat de Millennial je klant blijft.

Extra kosten, wie betaalt dat?

Om consumenten tegemoet te komen en transparantie te verlenen kost geld. Het is een waarde die je zou moeten toevoegen aan je product. Nu worden extra kosten verdeeld over meer biggen. Een halve big meer per zeug levert immers meer omzet op. Alleen staat dit businessmodel haaks op wat de (toekomstige) consument wil zien.

Oplossing: de Premium big

De oplossing zou zijn varkenshouders te helpen met het grootbrengen van hele goede biggen, een soort premium big. Een perfect beestje met andere genetica. Misschien heeft de varkenshouder in de toekomst dan minder biggen, maar in elk geval zijn ze van superkwaliteit en heb je minder kans op uitval, dus minder verlies. De hele sector zou hiervoor verantwoordelijkheid moeten nemen en kunnen meehelpen met data om de dieren gezond groot te krijgen, ook wij als leverancier van stalinrichting.

Business case die aanzet tot nadenken

Uiteindelijk zou elke keten in de sector kunnen delen in de bonus die deze big krijgt, omdat ie zo goed is. Van toeleveranciers in stalinrichting, voer en hulpmiddelen tot klimaatbeheersers. Zodra iemand onder presteert heeft dat invloed op de hele keten, dat stimuleert het leveren van enkel goede producten. Dat is toch een fantastische business case die je aanzet tot nadenken?